Reisavonturen Georgië

Home > Georgië > Van Amsterdam naar Tokyo > Reisverslag dag 27

Georgië > Grens over naar Azerbeidzjan

Dag 27 - Vrijdag 27 mei 2016

We gaan vroeg op pad voor een flinke reisdag naar Azerbeidzjan. Vanuit Tbilisi is het ongeveer 600 kilometer naar Baku, de hoofdstad van Azerbeidzjan. We willen dit in twee dagen afleggen, zodat we in Baku kunnen kijken hoe we de boot naar Turkmenistan kunnen nemen. Het verkeer lijkt wat rustiger vanmorgen wanneer we Tbilisi uitrijden. Al snel komen we op de doorgaande route naar Azerbeidzjan. Het rijdt goed door. In het stadje Singhtari bestellen we een cappuccino en een cake. Een prima ontbijtje. Singhtari is een ommuurde stad met drieëntwintig wachttorens, die nog in tact zijn. Alle huizen hebben rode dakpannen op de daken. Het hele stadje heeft een wat Italiaanse uitstraling. Helaas ontbreekt de bijbehorende sfeer in het stadje. Snel gaan we door naar het nabijgelegen Bodbe klooster. De heilige Nino ligt hier begraven. Tijdens onze bezoeken aan kloosters en kerken hebben we zoveel gehoord over haar, dat we Georgië met dit klooster willen afsluiten. Dit blijkt nog niet mee te vallen. We volgen de borden naar het klooster en de Tsminda Nino kerk. Als twee borden naar links wijzen, rijden we een onverharde weg in. We moeten er bijna zijn. Fout! Het smalle pad slingert helemaal de berg af. Hobbelend komen we twintig minuten later beneden aan. Hier is geen klooster. Als we de weg vragen geven mensen aan dat we er best ver van af zijn. Via een asfalt weg rijden we de berg weer op. Als we uiteindelijk, na enkele keren vragen, weer bij de borden staan, blijkt het klooster er net honderd meter achter te liggen. Het graf is een waar bedevaartsoord. Een vrouw ligt huilend over de tombe van Nino heen. Om weer bij de doorgaande weg naar Azerbeidzjan te komen, moeten we de berg weer af. De navigatie stuurt ons een bospad in. Dit pad wordt minder en minder. Uiteindelijk staan we gewoon in een grasveldje midden op de berghelling.

Georgië - Men heeft er wel weinig vertrouwen in in Georgië

We besluiten om te keren. Via een asfaltweg lukt de afdaling beter. Door al het oponthoud komen we pas tegen drie uur bij de grens. Het is rustig. Bij het eerste loketje krijgen we de paspoortstempel. Daarna volgt het proces voor de auto. Dit geeft de nodige taalbarrières. We moeten wegenbelasting betalen en een verzekering afsluiten. Verschillende keren gaan papieren over en weer. Ondertussen wordt ook de bagage gecheckt. Alles moet door de scanner. Wij halen onze persoonlijke tassen er doorheen. De rest van de bagage mag gelukkig in de wagen blijven. Een douanier checkt vluchtig wat we bij ons hebben. Of we de tent open kunnen klappen? Als dit teveel werk blijkt, moet de Landrover door de vrachtwagen X-ray. De douanier hier vindt ons reisplan prachtig. De auto gaat wel door de scanner, maar voordat hij het resultaat gezien heeft, stempelt hij alles voor akkoord. Aan hem vragen we hoe laat het is in Azerbeidzjan. Is het één uur later? We denken te begrijpen van wel. Met het juiste stempeltje rijden we weer terug naar het eerste loket. Alles lijkt nu goed. Voordat we de grens over gaan, komt de man van de X-ray nog aanlopen. Hij wijst op zijn horloge dat het geen uur later is. Mijn telefoon telt er inmiddels al automatisch een uurtje bij. Hoe laat zou het nu zijn? Al met al heeft de grens ons anderhalf uur gekost. De motorrijders blijken nog flink achter te liggen. Zij zijn nog een uur voor de grens. We besluiten in Balakan te stoppen. Het heeft weinig zin om hard door te rijden, als zij het niet redden vandaag. We pinnen Manats en kopen een colaatje in een winkeltje. Een man gebaart vanuit zijn cafeetje of we bier willen. Hij houdt een pul omhoog. De alcohol limiet in het verkeer in Azerbeidzjan is 0%, dus daar zijn we voorzichtig mee. We bestellen een thee. Iedereen in het café bemoeit zich met onze reis, terwijl eigenlijk niemand Engels spreekt. Er komt een schaaltje kikkererwten op tafel en kaasreepjes. Mannen lopen in en uit. Het is opvallend hoe open de Azerbeidzjanen zijn in vergelijking tot de Georgiërs. Terwijl wij in het café zitten, heeft Brutus buiten ook veel bekijks. Bij het vertrek worden we enthousiast uitgezwaaid. Ook vanuit voorbij rijdende auto's worden we toegezwaaid. Ook schoolkinderen zwaaien langs de kant. Waarschijnlijk heeft hier nog nooit iemand een gele landrover gezien. In Zaqatala besluiten we te stoppen. Het is hiervandaan nog anderhalf uur rijden naar Sheki, de oorspronkelijk eindbestemming. Wij reserveren een hotel en sturen een bericht naar de motorrijders. Helaas gaat het plan mis. De motorrijders zijn via een andere weg tot Qak gekomen. Ze zijn Zaqatala al voorbij gereden. Zij hebben ons bericht niet tijdig gezien.

Aquaduct SafranboluAquaduct SafranboluHet oude aquaduct uit de Byzantijnse tijd
Karavanserai in ShekiKaravanserai in ShekiIn de oude karavanserai in Sheki is tegenwoordig een hotel gevestigd
VladivostokVladivostokHet bronzen standbeeld van een soldaat met een vlag op het centrale plein is verlicht
bergwegbergwegDe bergpas is onverhard en soms moeten we beekjes doorkruizen

Reisverslag Van Amsterdam naar Tokyo

Dag 1 | Nederland > Vertrek uit Amsterdam
Dag 2 | Duitsland > Door Duitsland
Dag 3 | Oostenrijk > Kasteel van Ljubljana
Dag 4 | Kroatië > Plitvice meren in de regen
Dag 5 | Bosnië en Herzegovina > Aan de baai van Kotor
Dag 6 | Montenegro > Over de Albaanse grens
Dag 7 | Albanië > Rijden door Tirana
Dag 8 | Albanië > Ottomaanse huizen van Berat
Dag 9 | Albanië > Van Gjirokaster naar Metsovo
Dag 10 | Griekenland > De kloosters van Meteora
Dag 11 | Griekenland > De grotten van Alistrati
Dag 12 | Griekenland > Het paard van Troje
Dag 13 | Turkije > De Tempel van Athene
Dag 14 | Turkije > Historisch Safranbolu
Dag 15 | Turkije > Voetbalfeest in Amasya
Dag 16 | Turkije > Rijbewijs weer terug
Dag 17 | Turkije > De D915 is ‘Kapali’
Dag 18 | Turkije > Naar Batumi in Georgië
Dag 19 | Georgië > Een typisch Russisch hotel
Dag 20 | Georgië > De bergweg naar Ushguli
Dag 21 | Georgië > Feest in het Imperial Hotel
Dag 22 | Georgië > Van Kusaisi naar Gori
Dag 23 | Georgië > Tsminda Sameba kerk Kasbeki
Dag 24 | Georgië > Het enige hotel lijkt gesloten
Dag 25 | Georgië > De verwarming is kapot
Dag 26 | Georgië > Onafhankelijkheidsdag in Tbilisi
Dag 27 | Georgië > Grens over naar Azerbeidzjan
Dag 28 | Azerbeidzjan > Moddervulkanen van Gobustan
Dag 29 | Azerbeidzjan > Wachten op de boot
Dag 30 | Azerbeidzjan > Zijn we al in Turkmenistan?
Dag 31 | Azerbeidzjan > Vast op de Kaspische Zee
Dag 32 | Azerbeidzjan > Eindelijk Turkmenistan
Dag 33 | Turkmenistan > Toch naar Yangykala
Dag 34 | Turkmenistan > Zwemmen in ondergrondse grot
Dag 35 | Turkmenistan > ‘No Pictures, No Pictures’
Dag 36 | Turkmenistan > De grens is gesloten
Dag 37 | Oezbekistan > Betoverend Khiva
Dag 38 | Oezbekistan > Dwalen door oud Khiva
Dag 39 | Oezbekistan > Door de Kyzylkoem woestijn
Dag 40 | Oezbekistan > Het Samarkend Registan plein
Dag 41 | Oezbekistan > Het paleis van Timur Lenk
Dag 42 | Oezbekistan > Porno Gesmokkeld
Dag 43 | Tadzjikistan > De hoofdstad van Tadzjikistan
Dag 44 | Tadzjikistan > Landverschuivingen
Dag 45 | Tadzjikistan > De uitlaat breekt af
Dag 46 | Tadzjikistan > Baden in een mineraalbad
Dag 47 | Tadzjikistan > De Wakhan valley
Dag 48 | Tadzjikistan > Over de Khargush pass
Dag 49 | Tadzjikistan > We zijn Wilco kwijt
Dag 50 | Tadzjikistan > Over de hoge Ak-Baital pass
Dag 51 | Kirgizië > Weer bijkomen in Osh
Dag 52 | Kirgizië > De Troon van Salamon
Dag 53 | Kirgizië > Mistig op de bergtop
Dag 54 | Kirgizië > Overnachten in een yurt
Dag 55 | Kirgizië > Plov met salade
Dag 56 | Kirgizië > Vodka bij Lake Kolsai
Dag 57 | Kazachstan > Spectaculaire Charyn Canyon
Dag 58 | Kazachstan > De kathedralen van Almaty
Dag 59 | Kazachstan > Naar het Altyn Emel N.P.
Dag 60 | Kazachstan > De Singing Sanddunes
Dag 61 | Kazachstan > Op zoek naar een Gamma
Dag 62 | Kazachstan > We mogen niet betalen
Dag 63 | Kazachstan > Met 133 km/u over de weg
Dag 64 | Kazachstan > Een biertje in Semey
Dag 65 | Kazachstan > Rondwandeling door Semey
Dag 66 | Kazachstan > Welcome, welcome in Russia
Dag 67 | Rusland > Het accu lampje gaat branden
Dag 68 | Rusland > Iedereen lijkt dronken
Dag 69 | Rusland > Desolaat Kosh Agach
Dag 70 | Rusland > Wachten voor de grens
Dag 71 | Mongolië > Prachtige valleien en meren
Dag 72 | Mongolië > De weg wordt geasfalteerd
Dag 73 | Mongolië > Traditioneel worstelen
Dag 74 | Mongolië > Van Bayanghongor naar Arvaikheer
Dag 75 | Mongolië > Glibberen over het modderpad
Dag 76 | Mongolië > Het Erdene Zuu monastery
Dag 77 | Mongolië > Binnenrijden Ulaanbaatar
Dag 78 | Mongolië > Dwalen door Ulaanbaatar
Dag 79 | Mongolië > De voorvering is gebroken
Dag 80 | Mongolië > Het Genghis Khan ruiterbeeld
Dag 81 | Mongolië > Aanrijding met een arend
Dag 82 | Mongolië > Feest in Choibalsan
Dag 83 | Mongolië > Geweigerd in het restaurant
Dag 84 | Rusland > Water over de motorkap
Dag 85 | Rusland > De Trans Siberian highway
Dag 86 | Rusland > Hebben we een lekke band?
Dag 87 | Rusland > Belaagd door vliegen
Dag 88 | Rusland > De grensstad Blagovesnchensk
Dag 89 | Rusland > Joodse Oblast Birobidzhan
Dag 90 | Rusland > We komen iedereen weer tegen
Dag 91 | Rusland > Varen over de Amur rivier
Dag 92 | Rusland > Op zoek naar een hotel
Dag 93 | Rusland > Binnen rijden Vladivostok
Dag 94 | Rusland > Afscheid van de auto
Dag 95 | Rusland > Op weg naar Japan
Dag 96 | Zuid Korea > Zes uur in Zuid Korea
Dag 97 | Japan > Papiertje, formuliertje en stempeltje
Dag 98 | Japan > De Hiroshima herdenking
Dag 99 | Japan > Koelvloeistof lekkage
Dag 100 | Japan > TOKYO

Ben jij een wereldreiziger?