
Home > Saudi-Arabië > Bijzonder Saudi-Arabië > Reisverslag dag 2
8 - 23 oktober 2022 (16 dagen)
‘s Nachts slaap ik onrustig. Misschien wel door alle nieuwe indrukken. Ik zie dat het vroeg licht wordt. Ik had de wekker op half negen gezet, maar ben al eerder wakker. Voor ons ontbijt moeten we bellen met de coffeecorner. Even later wordt er geklopt en drie borden met tomaat, komkommer, kaas, ei, honing en yoghurt worden gebracht. Na het ontbijt gaan we weer op zoek naar onze auto. We hebben de auto achtergelaten bij het andere hotel gisteravond. We stappen in en rijden door het drukke verkeer naar het Al Murraba paleis. Het is goed opletten. Links en rechts passeren auto’s. Omdat wij niet altijd goed de weg weten, moeten we soms nog onverwachts van rijbaan veranderen. Met een beetje gezonde druk, duwen we onze auto ertussen. Zonder schade komen we bij het paleis. Het Murabba paleis was het onderkomen van koning Abdul Aziz, de stichter van het moderne Saudi-Arabië. Waar kunnen we parkeren? Wanneer we een zijweg bij het paleis in willen slaan, geeft een bewaker aan dat het gehele complex vandaag gesloten is. Morgen om tien uur gaat het weer open, vertelt hij. Wat jammer. We rijden door naar het Al Masmak fort. Het parkeren gaat hier makkelijker. Er ligt een parkeerterrein waar we tegen betaling kunnen staan. De citadel, opgetrokken uit klei en modder, werd in 1865 gebouwd. In 1902 veroverde koning Abdul Aziz het fort en nam de controle over Riyadh over. Bij de ingang verwachten we een kassa. Het museum blijkt echter gratis te bezichtigen. Binnen wordt de geschiedenis van het moderne Saudi-Arabië en de koninklijke familie uitgelicht. Het uit leem opgebouwde fort is goed onderhouden en gerenoveerd. Van het vroegere en naastgelegen paleis is niets meer over. Hier ligt nu het Deeraplein en de Imam Turki Bin Abdullah Grand Moskee. Op het plein werden vroeger op de vrijdagmiddagen executies uitgevoerd. Hier is men mee gestopt. We mogen, als niet-moslims, de moskee zelf niet in, maar zien door de toegangsdeur een glimp van de binnenplaats.
De straten rond het fort maakten vroeger deel uit van de ommuurde oude stad. Door de uitbreiding van de stad, zijn de stadsmuren grotendeels afgebroken. Wel bevinden zich nog veel winkeltjes in de kleine smalle straatjes. We wandelen door de overdekte Deerah Souq. De oude souq is bekend om de verkoop van goud en antiek. Verkopers willen weten waar wij vandaag komen. Zij komen veelal uit India, Bangladesh of Nepal. Geen van de verkopers is Saudi. Op het Deeraplein bestellen we iets te drinken. Het is 37 graden met een strakblauwe lucht. Door de droge lucht voelt de warmte niet vervelend aan. Af en toe rusten en voldoende drinken blijft belangrijk. Terug bij de auto geeft een oudere man met handgebaren aan dat we vijf riyal moeten betalen per uur. We hebben twee uur geparkeerd en rekenen tien riyal (ongeveer 3 euro) af bij het loketje. We rijden naar de buitenwijk voor de Grand Al Rajhi-moskee. Op sommige plaatsen staat het verkeer helemaal stil. Meer dan geduldig wachten kunnen we niet. Tegen één uur arriveren we bij de moskee. We parkeren bij een klein winkelcentrum in de buurt. Dit blijkt niet nodig. Naast de moskee ligt een enorm groot parkeerterrein. Uit de borden maken we op dat er rondleidingen in de moskee gegeven worden, maar dat deze alleen om drie uur georganiseerd worden. We zijn te vroeg. Ook zal de rondleiding niet voor vrouwen zijn. Door de deuropening kijken we in de enorme moskeeruimte. De Al-Rajha moskee is de grootste moskee van Riyadh. Enkele mannen zijn aan het bidden. De moskee biedt ruimte voor maar liefst 18.000 gelovigen. In een zijvleugel begint net een begrafenis. Een man vraagt waar wij vandaan komen? ‘Ah Holland!’ Daarna vertelt hij dat zijn broer overleden is. Dit gesprek voelt wat ongemakkelijk. Vanaf de moskee is het zeventien kilometer terugrijden naar het moderne centrum van Riyadh. Het kost ons drie kwartier om in het centrum te komen. Er is veel verkeer op de weg. Onderweg zien we overal bouwactiviteiten voor de metro. Mijn buurman uit het vliegtuig heeft nog wat te doen. Bij de Al Faisaliyah Tower, een wolkenkrabber met een grote gouden bal, zoeken we een parkeerplaats.
We rijden de parkeergarage onder het complex in. Dit blijkt alleen voor pasjeshouders. Snel rijden we er weer uit. In de straatjes staan overal auto’s geparkeerd. Nergens is een plekje vrij. Riyadh is echt een autostad. De brede boulevards worden gescheiden door hoge middenbermen. Er zijn geen oversteekmogelijkheden voor voetgangers. De kruispunten liggen kilometers uit elkaar. Een man gebaart of we een parkeerplaats zoeken? Dan doen we. We mogen op zijn terrein parkeren voor 20 riyal, ongeveer 6 euro. We besluiten dit te doen. Vanaf dit provisorische parkeerterreintje lopen we naar de ‘Globe’. Een bezoek aan het Globe Experience panorama platform is relatief prijzig. We besluiten het toch te doen. We zijn hier maar één keer. Even later suizen we met de lift in hoog tempo naar boven in oudste wolkenkrabber van Riyadh. We komen uit op het uitkijkplatform net onder de gouden bol. In de bol, met een doorsnede van 24 meter, is een restaurant gevestigd. Vanaf het platform op 200 meter hoogte zien we de hele stad liggen. Ons hotel, het fort, de moskee aan de rand van de stad en recht voor ons de Kingdom Tower. Deze wolkenkrabber in de vorm van een flesopener is de hoogste van de stad. Zo van boven schatten we de afstand op 1,5 tot 2 kilometer. We besluiten dit lopend af te leggen. Zo maken we ook de sfeer van de stad mee. Wanneer we onderweg iets willen drinken bij een Italiaans restaurant, schrikken we van de prijzen. Een cola kost vier keer zoveel als vanochtend op het Deeraplein. We staan weer op. Verderop bij de Starbucks hebben we meer succes. De skybridge in de Kingdom Tower is bereikbaar vanuit het winkelcentrum onder het gebouw. Een groot en luxe shoppingcenter. Ook de entree voor de Skybridge is niet goedkoop. Toch gaan we even later met de lift omhoog. Vanaf de skybridge bovenin de 302 meter hoge wolkenkrabber, zien we heel Riyadh liggen. Het is vijf uur en de zon staat al laag boven de stad. Onder ons zien we het autoverkeer tergend langzaam vooruitkomen in de avondspits op de brede boulevards. De infrastructuur is echt een probleem voor deze stad.
Zou de metro gaan helpen? Wanneer we teruglopen naar de auto, is het al volledig donker. De hoge gebouwen worden met kleurrijke ledverlichting uitgelicht. De parkeerbeheerder is al naar huis. We stappen in de auto en rijden terug naar ons hotel. In de nabijheid van het hotel zitten een paar restaurants. Veelal fastfoodketens. Men is zo te zien erg van het makkelijke eten en take away. We kiezen een lokaal ogend restaurant. De menukaart is enkel in het Arabisch. Zal ik iets met kip en vlees klaar maken?, vraagt de ober. Hij vult het aan met een gerecht dat iemand eet op de tafel links en een ei gerecht op de tafel rechts. Met brood eten we van de vier gerechten. Het smaakt verrukkelijk. Wanneer we opstaan, bieden andere gasten aan dat ik ook iets van hun gerecht mag proberen.
Ik neem een klein hapje. Dit smaakt ook lekker. Om half tien keren we terug in het hotel. De deur van één van de twee slaapkamers zit dicht. De digitale sleutelkaart van de voordeur werkt niet op de slaapkamerdeur. Bij de receptie her-activeren ze de kaart. Dit helpt niet. Ook poging twee heeft geen succes. Nadat iemand meegelopen is, ontvangen we een nieuwe extra kaart. Probleem opgelost.