Saudi-Arabië > Overnachten in de Wadi Al Disah

In ons eigen appartement bereiden we het ontbijt met de in de supermarkt gekochte etenswaren. We beginnen er al handigheid in te krijgen. Een plat rond brood, belegd met drie plakjes kaas. Daarna rollen we de boterham op tot een wrap. Een wrap met banaan smaakt ook prima. We hebben geen waterkoker of pannetje om water mee te koken. We slaan de thee over en nemen jus d’orange. Op zaterdag is het Hejaz Railway Station museum open. We parkeren voor het enorme gebouw. Binnen treffen we een grote, maar vooral lege hal. Een jongen achter de balie schrikt op. Wanneer we naar het museum vragen wijst hij naar buiten en dan linksaf. Het is ons niet duidelijk wat de bedoeling van dit enorme gebouw is. Vermoedelijk een toekomstig museum? Als zoveel in Saudi-Arabië wordt veel voor de toekomst gebouwd. Zeg maar ‘op de groei’. In de oude remise staat een locomotief en treinwagon.

Saudi-Arabië - In 1900 begon de bouw van de spoorlijn en in 1906 bereikte de trein Tabuk

Aan het einde van de negentiende eeuw wilde men alle delen van het Ottomaanse Rijk per trein bereikbaar maken. Hiervoor werd een spoorlijn aangelegd van Damascus in Syrië via Tabuk tot aan Mekka. In 1900 begon de bouw van de spoorlijn en in 1906 bereikte de trein Tabuk. Lang heeft de spoorlijn niet gefunctioneerd. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden veel bruggen beschadigd tijdens de Arabische opstand tegen de Ottomanen. De spoorlijn is daarna nooit meer hersteld. Wanneer we een ander gebouw binnen lopen, schrikt iemand op. ‘Office, Office’, zegt de man, terwijl het lijkt of hij net ontwaakt is. Wij lopen door. Vanuit Tabuk zetten we koers naar de kust om halverwege af te slaan richting de Wadi Al Disah, één van de mooiste oases van het land. Het landschap buiten Tabuk is anders dan we de afgelopen dagen gezien hebben. De weg wordt omgeven door bergen. Langzaam stijgen we. De buitentemperatuur daalt naarmate we hoger komen. Wanneer we de bergpas over zijn begint een lange bochtige afdaling. Vrachtwagens rijden stapvoets naar beneden. Onder aan de afdaling ligt de afslag naar Al Disah. Grappig dat Google Maps deze splitsing niet kent. Het lukte ons niet een route in te plannen langs dit punt. Het reisadvies gaat eerst naar de kustplaats 40 kilometer verderop, keren en dan alsnog hier de afslag nemen. Als alternatief stellen we eerst de bewuste afslag in als tijdelijk einddoel. Bij de kruising ligt ook een tankstation. Hoewel we nog niet zoveel gereden hebben, tanken we de auto toch helemaal vol. We weten niet wanneer weer een nieuwe gelegenheid komt. Langs de weg staan heel veel tankstations, maar bijna allemaal zijn ze gesloten. Het lijkt of deze stations ook voor toekomstig gebruik gebouwd zijn. Ze zien er niet uit dat ze in de komende week nog opengaan. Tijdig tanken is daarom geen slecht idee. Direct wanneer we de zijweg naar Al Disah inslaan, wordt de weg aan weerszijde omgeven door grillige bergen en rotsformaties. Een prachtig gezicht. Na enkele tientallen kilometers slaan we af de vallei in. De kloof wordt smaller en de rotsformaties mooier en mooier. We stoppen enkele keren om foto’s te maken. Bij één van de fotostops worden we aangesproken door een jongen. Of we met een 4x4 verder de vallei in willen? In de Wadi zelf liggen alleen zanderige paden, waar een terreinwagen noodzakelijk is. Daarom willen we wel gebruik maken van zijn aanbod, maar eerst willen ons appartement voor vanavond in het dorpje opzoeken. Via Google maps konden we het adres niet vinden. Voor we er erg in hebben, passeren we een bord ‘end of the road’. Dit betekent dat we het dorpje al voorbij zijn. Waarschijnlijk was dat het punt waar we aangesproken werden. Hier aan het einde van de asfaltweg staan meerdere terreinwagens te wachten op klanten. We besluiten eerst iets te lunchen. Bij de achterklep van de auto beleggen we onze platte broden en nemen wat jus. Wat een prachtige omgeving. Rond ons is alles groen. Dit hebben we in Saudi-Arabië nog niet eerder gezien. De jongen die ons eerder aansprak is achter ons aan blijven rijden. Hij wijst naar één van de open terreinwagens. Hiermee kunnen jullie de wadi in, zegt hij. Afdingen op de prijs heeft geen zin. De chauffeurs van de andere twee wagens hanteren dezelfde prijzen. Iedereen kent elkaar.

Saudi-Arabië - De oase Wadi Al Disah is prachtig om door heen te rijden

We stappen in de wagen bij Abu. Hij stelt zich met een langere naam voor, maar vindt het prima als wij het op Abu houden. Een oudere gezellig man. Het spreekt weliswaar geen woord Engels, maar dat doet aan zijn enthousiasme niets af. Hij stuurt de wagen door een diepe waterplas en volgt het zanderig karrenspoor. Links en rechts van ons lijken de rotsen steeds mooier en grilliger te worden. Het is bijzonder hoe de rotsen zich door de erosie gevormd hebben. Door het water in de vallei, is de vallei groen begroeid. Abu neemt een pad tussen het riet door. De auto duwt de twee meter hoge stengels opzij. Bij een platte rots stopt Abu. Hij gebaart ons uit te stappen. Hij loopt ons voor de rots op. Vanaf de top hebben we een prachtig uitzicht over vallei en de omliggende rotsen. We rijden nog enkele minuten door tot het einde van de vallei. Abu laat ons lopend nog enkele bijzondere plekken zien. Een rots met een doorkijk en enkele uitgehouwen bassins. Daarna rijden we weer terug door de vallei. Het is nog vroeg in de middag als we weer uitstappen. Het lijkt ons leuk om nog even te voet de vallei in te gaan. Alleen hoe komen we droog door de eerste diepe waterplas. Abu wijst dat er ook een paadje tussen de struiken loopt. Via dit pad krijgen we geen natte voeten. De wadi is ook voor veel Saudiërs een recreatie plek. Met hun auto rijden ze de kloof in voor een picknick. We worden gewenkt door een groep mannen, aan de voet van een steile rots. Of we Arabische koffie willen? Niet veel later zitten we op hun kleed aan de koffie. We delen onze gedroogde dadels, die we eerder gekregen hebben. De mannen kijken er wat afkeurend naar, maar nemen wel uit beleefdheid. Zij bieden ons hun verse dadels aan.

Saudi-Arabië - Een groep mannen biedt koffie aan in de Wadi Al Disah

Hier kunnen wij niet tegenop. Onze kleine koffiekopjes worden verschillende keren bijgeschonken. Daarna reikt ook iemand thee aan. De mannen komen uit Tabuk. Sommige zijn familie, maar het zijn vooral vrienden. We danken hen hartelijk en wandelen verder. Op de terugweg komen drie jongetjes ons tegemoet. Waar we vandaan komen? Ook gebaren ze dat we mee moeten komen en ze maken eetgebaren. We lopen mee. Voor de zekerheid informeren we bij de volwassenen of ze ons bezoek ook op prijs stellen. Natuurlijk! Nog voordat we onze schoenen uit kunnen trekken, bieden de kinderen van alles aan. Dadels, chips en kamelenvlees van de barbecue. Ondertussen wordt thee ingeschonken. Of ze een foto mogen maken? Snel verschijnen verschillende telefoons. Terug bij de auto gaan we op zoek naar ons overnachtingsadres. We hebben een appartement geboekt in de vallei via Booking.com. Het adres kunnen we alleen niet vinden met Google Maps. We stoppen in het dorpje om het te vragen. Enkele mannen buigen zich over onze in het Arabisch uitgeprinte boekingsbevestiging. Eén van de mannen wijst het huis aan op de kaart. We moeten een stukje verderop een onverhard pad in. Bij het huis dat wij denken dat het is, vragen we het voor de zekerheid nog een keer. Een jongen op straat knikt bevestigend. We rijden de auto door de poort. Twee mannen komen aangelopen en gebaren dat dit geen accommodatie is. Althans dat denken wij te begrijpen. Zij roepen de overbuurman erbij. Hij spreekt Italiaans en Spaans. In het Spaans vertelt de man dat het wel het goede adres is, maar dat het al twee jaar niet meer verhuurd wordt. Wat nu? Hij vraagt of we al betaald hebben? Dat hebben we niet. Hij heeft een kennis met een appartement in het dorpje. Even later stapt de man bij ons in de auto en leidt ons naar het alternatief adres. Het wordt voor dezelfde prijs aangeboden als de oorspronkelijke boeking. Het is een vrijstaand huisje met twee slaapkamers. Een werknemer komt aangesneld om de gang en de douche te dweilen. Hoewel het misschien niet helemaal schoon is, gaan we akkoord met het onderkomen. Iets anders vinden is ook lastig. Op de veranda van het huis, zien we de zon langzaam ondergaan in de Wadi Al Disah. Wat een schitterende omgeving om te verblijven. Gelukkig hadden we gisteren al boodschappen gedaan voor een eenvoudige salade, tonijn en worst. Dit komt nu goed van pas. Restaurants zijn er niet in dit dorpje en in deze vallei. Ondertussen treedt de duisternis in.

Saudi-Arabië - Een eenvoudige maaltijd op de veranda van ons eigen huisje