Pakistan > Een biertje bij het eten

Ook vannacht waait het af en toe stevig. Niet alleen gaat de tent flink heen en weer. De wind brengt ook stenen op de berghellingen aan het rollen. Het geluid van kleine rots lawines klinkt uit de gletsjer vallei. De een na de ander. Ook wanneer we wakker worden spookt het nog behoorlijk. Wat een verschil met gisteren. Regenspetters klinken op het tentdoek. Ik pak mijn spullen in die met de ezel mee gaan. De ontbijttent is wat kleiner vandaag. Vanwege de harde wind heeft de crew een deel verwijderd. Om half negen begin ik aan de afdaling. De wind is wat gaan liggen en het is gelukkig weer droog. Het afdalen gaat veel gemakkelijker dan de klim eergisteren.

Pakistan - Tijdens de afdaling passeren we ezeltjes die nieuwe spullen naar boven brengen

Wanneer we een half uurtje lopen komt ook de zon door. Ik stop even om mijn regenjas en trui uit te trekken. Het dal en het dorpje Minapin komt steeds dichterbij. Na zo’n anderhalf uur afdalen ben ik weer terug bij het parkeerterrein. De bagage met de ezels zijn er nog niet. Bij een eenvoudig hotel kunnen we zitten. Ik bestel een lokale thee met melk. Wanneer iedereen beneden is en wanneer ook de bagage gearriveerd is, stappen we in de auto’s. We rijden van Minapin naar Karimabad. Net rond het middaguur arriveren we bij het hotel. De kamers zijn al gereed. Mijn kamer is op de derde verdieping met uitzicht op de Rakaposhi bergreus. Snel neem ik een douche. Heerlijk na twee nachten kamperen. In de middag wandelen we het dorpje Karimabad in voor een lunch. We verdelen ons over de restaurantjes om lange wachttijden te voorkomen. Karimabad is duidelijk meer ingericht op toeristen. De centrale straat bestaat uit cafés, hotels en restaurants. Ook bieden bureaus trekkingen aan in de bergen. In één van de restaurantjes met uitzicht op de bergen bestel ik een lunch. Ik kies voor een chicken sandwich. Dit is weer een iets anders dan de rijst tussen de middag. In de namiddag wandelen we door de souq. De souq zijn niet echt kraampjes, maar meer smalle straatjes met veel souvenirwinkeltjes. Dit eindigt bij het ticket Office van het fort van Karimabad. Dit fort gaan we morgen bezichtigen. We wandelen terug en nemen plaats op een terras. Ik bestel café latte. ‘s Avonds gaan we met een groepje opnieuw het plaatsje in. Het is goed opletten op het verkeer langs de donkere weg. Wanneer we meer tussen de winkels en restaurants lopen, voelt het veiliger. We lopen door tot de splitsing in het centrum.

Pakistan - Op de foto op het dakterras van de Yak bar in Karimabad

Hier bevindt zich de Yak bar. Op het menu staat Yak burger. Of we er bier bij willen? Een beetje twijfelend kijken we de man aan of we het goed verstaan hebben? We kunnen bier krijgen, maar alleen ingeschonken in een glas, zegt hij. Bier is officieel niet toegestaan om te verkopen, maar aan buitenlanders kan het wel. Even later zitten we op het dakterras aan de burger en een biertje. Vreemd genoeg krijgen we later nog een blik bier op tafel die we kunnen opdelen. Ondertussen willen andere gasten met ons op de foto. Allemaal prima natuurlijk.