Pakistan > De start van de 3-daagse trekking

Wanneer ik wakker word, neem ik een douche en pak mijn bagage voor de komende dagen. Na het ontbijt zijn we klaar voor de trekking. De bagage wordt op twee ezels gebonden. Wij rijden een stukje met de auto naar het begin van de wandeling. De tocht van vandaag is een klim van zes kilometer met een hoogteverschil van 900 meter. Het eerste deel schijnt redelijk omhoog te gaan. Daarna volgt een vlakker gebied en het laatste stukje naar het tentenkamp loopt weer steil omhoog. Langzaam begin ik aan de klim. Het pad loopt zigzaggend omhoog. Achter mij zie ik het dorpje Minapin snel kleiner worden. De groep valt uiteen. De snellere lopers verdwijnen uit het zicht. Ik loop een beetje in de middengroep. Na een uurtje kom ik bij het midden plateau. Hiervandaan is de route vlakker. Hier zijn ook wat mensen aan het werk. Zij rijden met brommertjes omhoog. Het laatste deel is steiler dan verwacht. Ik merk ook dat de hoogte invloed heeft op mijn ademhaling. Om precies twaalf uur arriveer ik bij het tentenkamp. Dit betekent dat ik er net iets meer dan tweeënhalf uur over gelopen heb. Dit is veel sneller dan ik verwacht had. De tenten staan al klaar. De tenten staan op een rijtje. Erachter ligt de diepe kloof die we gelopen hebben. De vallei toont sporen van slijtage van de gletsjer.

Pakistan - Het wat vlakkere stuk loopt tussen het groen door

Tegenwoordig ligt het uiteinde van de gletsjer een stuk hoger. Rond half één is iedereen gearriveerd op de campsite. De crew heeft de lunch gereed. Soep, rijst, groente en schapenvlees. Na de inspanning smaakt het prima. Na de lunch richt ik mijn tent in. Er ligt al een matje in de tent. Doordat de tent iets scheef staat, besluit ik niet mijn luchtbed erop te leggen. Ik ben bang dat ik dan de tent uit schuif vannacht. Rond half drie maken we een wandeling naar de gletsjer. Mahir begeleidt ons. De tocht stijgt snel. Ik had eigenlijk verwacht dat we redelijk op hetzelfde niveau naar de ijsmassa zouden lopen. In plaats hiervan is het soms klauteren over de rotsblokken. Bij het naar boven gaan, vraag ik mij af hoe ik weer af moet dalen op het losse gruis? Mohit loopt maar door. Is er een speciaal einddoel en uitzichtpunt? Ik heb inmiddels al uitzicht op de uitlopers van de gletsjer. Het ijs ligt in de bergkom. Een magnifiek gezicht. Na zo’n drie kwartier klimmen heb ik goed zicht op de gletsjer.

Pakistan - De tentjes op 2.900 meter hoogte met in de diepte Minapin

Voor wie wil kan nog afdalen tot aan het ijs. Ik besluit terug te lopen. Voorzichtig daal ik af. Wanneer ik weer in het kamp ben heeft de crew een middag snack bereid. Gefrituurde uien met patat. Daarna ga ik naar de tent om even te gaan liggen. Om half acht staat in de eettent het avondeten gereed. Rijst, groente en geitenvlees dit keer. Rond half negen ga ik naar bed. Na deze intensieve en inspannende dag ben ik moe. Hopelijk wordt het vannacht niet zo koud als op de Deosai hoogvlakte. Ik val snel in slaap.