
Home > Pakistan > De Hunza vallei in Pakistan > Reisverslag dag 19
30 augustus - 19 september 2024 (21 dagen)
Het ontbijt op de eerste verdieping is wat karig. Een buffet met alleen brood, chapati, omelet en jam. Het meeste is al op wanneer ik aan de beurt ben. Ik neem een geroosterde boterham met ei. Ook pak ik thee met melk, volgens lokaal gebruik. Ik moet lachen hoe iedereen op springt zodra er weer iets aangevuld wordt. Vandaag bezoeken we Gilgit, de grootste stad van de Gilgit - Baltistan regio. Net buiten de stad staat de Kargah Buddha. Het is een gebeeldhouwd beeld van een grote staande Boeddha , ongeveer 15 m hoog, in de klifwand in Kargah Nala. De rots afbeelding dateert uit de zevende eeuw. Toen was de gehele regio nog Boeddhistisch. Via een trap kunnen we vlak bij de Boeddha afbeelding komen. Vroeger liep de handelsroute naar China langs deze vallei, legt Yassir uit. Naast het eerder bezochte Boeddhistische beeldhouwwerk in Skardu, is dit één van de weinig overblijfselen van het Boeddhisme in deze regio. Terug in Gilgit stappen we uit bij de Sunnah moskee, de grootste moskee van Gilgit. Hier begint ook de Rajah en Saddar bazaar. Eén wirwar aan kleine straatjes vol met kleine winkeltjes en kraampjes. De eerste straat die we inlopen is de slagersstraat. Het vlees hangt tentoongesteld. De verkopers proberen tevergeefs de vliegen weg te houden. Wanneer we passeren knikt iedereen. Foto’s maken is geen probleem, al is het soms gênant dat iedereen foto’s maakt van dezelfde mensen. Ik zeg verschillende mensen gedag en schut mensen de hand.
Al wandelend komen we bij de clocktower. Ook rond dit plein zijn winkeltjes en is volop bedrijvigheid. Uiteindelijk komen we uit bij de oude bazaar. Hier zijn voornamelijk de boeken shops open. Het is vandaag een nationale feestdag in Pakistan. Het is de geboortedag van de profeet. Niet alle winkeltjes zijn daardoor open, maar de meeste wel. Veel reisgenoten hebben Pakistaans geld over. Dit kan in Gilgit terug gewisseld worden. Allert en ik besluiten vanaf de bazaar terug te wandelen naar het hotel. Een flinke wandeling van zeven kilometer. Over deze afstand bevinden zich langs de weg aan weerszijde allerlei winkeltjes. Kleermakers, garages, kappers en houtbewerking. Alles is er wel te krijgen. Ik kijk mijn ogen uit. Een man frituurt kleine ronde schijfjes. We begrijpen dat het vlees is. Het ziet er warm genoeg uitkom te proberen. Het blijkt een soort gekruid gehakt te zijn. Het smaakt lekker. Ondertussen drukt de man met zijn handen de volgende plak plat. We wandelen langs het kleine vliegveld en langs de doorgaande weg. Vanuit auto’s en vanuit de winkeltjes wordt gezwaaid. Het is bijzonder om hier te wandelen. Dit lijkt mij Pakistan op z’n best. Halverwege de wandeling arriveren we bij Marco Polo café. Hier zitten de andere reisgenoten op het terras.
Zij zijn hier met de bus gekomen. Ik bestel koffie. De koffie smaakt prima, maar de grote hoeveelheid vliegen maakt het minder aangenaam. Vanaf hier lopen we nog zo’n drie kilometer terug naar het hotel. Onafgebroken worden we begroet en welkom geheten in Pakistan. Morgen is een lange dag met de bus naar Islamabad. We weten niet precies hoe laat we aankomen. Daarom gaan we vanavond al met de hele groep uit eten als een soort afscheidsdiner. Willem heeft, op aanraden van Yassir, het restaurant in het Serena hotel gereserveerd. De bestelling is al vooraf doorgegeven. Wanneer we arriveren wordt de bus grondig geïnspecteerd. Met spiegels wordt gekeken of er niets of iemand onder de bus hangt. Doordat de bestelling doorgegeven is, komt het eten redelijk snel op tafel. Ik heb pech, mijn gerecht met kip Lazeez, komt pas als alle anderen al aan het eten zijn. Het smaakt er niet minder om. Na het eten bedanken we Willem voor het begeleiden van de reis. Hoewel het ook voor hem de eerste keer Pakistan was, leek het vaak of hij een ruime ervaring had en overal al wist hoe alles werkte. Dit is een goede eigenschap. Willem bedankt op zijn beurt de groep dat we het hem relatief makkelijk hebben gemaakt. Terug in het hotel ga ik vroeg mijn bed in. Om kwart voor vier loopt de wekker af.