Pakistan > Een schaap steekt over ...

Ik heb prima geslapen vannacht. Ik heb het nauwelijks koud gehad. De extra lagen kleding hebben geholpen. Ik rol mijn luchtbed weer op en pak mijn bagage in. De crew heeft het ontbijt gereed. Na het ontbijt nemen we afscheid van het zes koppige team. We bedanken hen met een groepsfooi. Hierbij wordt rekening gehouden met de hiërarchie. De kok krijgt iets meer dan de helper. Om negen uur verlaten we de Bara Pani campsite. We rijden dezelfde weg terug die we eergisteren gereden hebben. De eerste drie kwartier gaan over de Deosai vlakte. De zon schijnt en marmotten zitten weer langs de weg. Bij het kamp aan het begin van de afdaling houden we even pauze. Ik bestel een thee in een van de kraampjes. Terwijl de thee bereid wordt, informeert de man waar ik vandaan komt, waar we in Pakistan al geweest zijn en hoe ik het land ervaar? Ik had verwacht dat een kopje opgewarmd zou worden, maar de hele pan wordt verwarmd. Het wordt daardoor spannend of ik mijn thee krijg voordat we weer vertrekken. Dit lukt net. Snel drink ik de melk-thee op. Waar we op de heenweg nog bewolkt weer en zelfs regen hadden, hebben we nu prachtig zicht op de smalle bergweg en de diepe afgronden. We passeren weer de entree poort van het Deosai National park en rijden verder naar het Satpara stuwmeer.

Pakistan - De weg door de bergen vanaf de Deosai hoogvlakte

In de buitenwijk van Skardu staat de Manthal Buddha Rock, een boeddhistische reliëf afbeelding uit de negende eeuw op een rotsblok. De afbeelding is nog uit de periode dat deze regio boeddhistisch was. We rijden vandaag nog een flink stuk noordelijker. We volgen de Indus rivier richting Gilgit. De tweebaansweg is de belangrijkste verkeersader in deze regio. Het asfalt is prima. Dit betekent dat het verkeer ook harder rijdt. Het langzamere verkeer moet ingehaald worden. Dit gaat soms maar net goed. Tegenliggers knipperen met hun lichten. Ook in de dorpjes wordt stevig doorgereden. Dat hier nooit iets fout gaat? De lunch is langs de route tussen Skardu en Gilgit. Het is al over half drie wanneer we bij het Midway Hotel Astak arriveren. Een late lunch. Aan een snelstromend riviertje staan tafels gereed. Onze komst was al aangekondigd, daardoor staat het eten snel op tafel. Het is een populaire locatie. Veel lokale mensen stoppen hier ook.

Pakistan - De vrachtwagens zijn ware pronkstukken

Het is hiervandaan nog drie uur rijden tot het overnachtingsadres. Snel gaan we weer verder. Aan het einde van de M45 komen we bij de splitsing met de Karakoram Highway. Deze weg loopt van Islamabad tot de Chinese grens. We rijden een stukje richting Islamabad en stoppen bij het The Three Mountains Junction viewpoint. Hier komen de rivieren Indus en Gilgit rivieren samen. Ook is dit het kruispunt van de drie hoge bergketens: de Himalaya, de Karakoram en de Hindu Kush. Hiervandaan rijden richting Gilgit, de grootste stad van de Gilgit Balisatn regio. Net voorbij Gilgit gaat het fout. Een schaap steekt plotseling de weg over. De chauffeur kan het dier niet meer ontwijken. Een klap en het schaap rolt onder de auto door. Direct komen mensen aangelopen. Het schaap heeft de aanrijding niet overleefd. Met een mes wordt het ongelukkige dier uit zijn leiden verlost.

Pakistan - De doorgaande weg door de vallei van Skardu naar Gilgit

Het is niet helemaal duidelijk hoe het afgehandeld wordt. Wanneer we weer doorrijden, legt Cherry uit dat de eigenaar zijn excuus aanbood dat het dier niet aangelijnd was en daardoor de weg op liep. Door het oponthoud is het inmiddels schemerig geworden. Nog altijd rijden brommers zonder verlichting. Tegen zeven uur verlaten we de hoofdweg en rijden we over onverharde wegen naar het hotel in Minapin. Wanneer we bij het hotel arriveren, is het geheel donker. Ik bestel het avondeten bij de receptie voor acht uur. In de kamer neem ik snel een douche. Na twee dagen kamperen ben ik hier wel aan toe. Willem geeft uitleg over de trekking de komende dagen. De hoofdbagage blijft in het hotel. De bagage tijdens de overnachting wordt vervoerd met ezeltjes en de eigen bagage kan in een rugzak. Ondertussen komt er eten op tafel. Kamer voor kamer. Om tien uur hebben wij nog geen eten gekregen. Ik heb eigenlijk geen trek om nog te eten zo vlak voor het slapen gaan. We bestellen het eten af en duiken in bed.