Pakistan > Een rustdag in Karimabad

Vandaag is een vrije dag in Karimabad. Om acht uur staat het ontbijt weer gereed in de tuin van het hotel. Boven de bergketens hangt een donkere lucht. Het voelt ook frisser. Zou het wel droog blijven vandaag? Als optioneel programma is er de mogelijkheid om te wandelen langs de irrigatiekanalen van Karimabad. Om tien uur verlaten we het hotel. Eerst wandelen we een stukje richting het centrum. Daarna slaan we bij het luxe Serena hotel af. We volgen een smal zandpad langs een snelstromend watertje. Op verschillende plekken wordt dit water afgetapt om het water over de velden te verdelen. De Rakaposhi ligt er mooi bij en volledig uit de wolken. Aan de andere zijde van het dal hangt nog steeds een donkere lucht. Vooralsnog komt deze wolk niet over de bergkam heen. We slaan af en dalen via een smal paadje tussen de huizen. Met rotsblokken is een trap gecreëerd. Ook hier stroomt water langs het pad. Uiteindelijk komen we op de doorgaande weg. Het idee was om hier te lunchen, maar het is nog veel te vroeg.

Pakistan - Een wandeling langs de irrigatie kanalen rond Karimabad

Als alternatief lopen we via de weg weer terug naar het hotel. Voor wie het leuk vindt kan verder wandelen naar de wijk rond het Altit fort. Het fort dat we gisteren bezocht hebben. Hier kies ik niet voor. Samen met Allert loop ik Karimabad in. In het restaurantje waar ik ook twee dagen geleden geluncht heb, bestellen we een broodje. Alle ingrediënten worden in de naastgelegen supermarkt gehaald. Alleen voor het broodje voor de burger, wordt de brommer gebruikt. Even later wordt de cheese chicken burger geserveerd. De patat volgt nadat de burger al op is. In het Mountain Cup café, meer in het centrum, bestellen we koffie. Net als we weg willen gaan begint het flink te waaien en te regenen. De wolk is toch nog over de bergkam gekomen. We bestellen nog een mango shake en wachten tot de bui voorbij is. Wanneer we terugwandelen naar het hotel is de natte straat veel minder stoffig. Eén bijkomend voordeel van de bui. ‘s Avonds besluiten we gaan eten in het luxe Hunza Embassy Hotel. Bij de receptie worden we doorverwezen naar het restaurant. In de grote zaal is niemand. Wanneer we onze gerechten bestellen, wordt erbij gezegd dat het dertig tot veertig minuten kan duren. Dit is prima. Mijn chicken manchurian smaakt prima. In het donker lopen we weer terug naar ons eigen hotel. Voor de zekerheid schijn ik met mijn zaklantaarn om tegemoetkomend verkeer te waarschuwen.

Pakistan - Eten in het luxe Hunza Embassy Hotel in Karimabad