Algerije > Rotstekeningen in woestijn

Het werd vannacht langzaam steeds een beetje frisser in het tentje. Ik ritste mijn slaapzak verder dicht en heb verder prima geslapen. Om iets na zeven uur verschijnen de eerste zonnestralen op mijn tent. Direct voel ik dat het warmer wordt. Ik was mij een beetje met een fles water en pak daarna mijn bagage in. Ondertussen staat het ontbijt gereed. Samen met een kop koffie neem ik stokbrood met ei. Alle bagage wordt weer ingeladen voor een nieuwe dag in de woestijn. De bewolking van gisteren is verdwenen. Een strakblauwe lucht steekt af tegen de rotsformaties om ons heen. We rijden verder het natuurpark in. We stoppen af en toe bij rotstekeningen uit de oudheid. Ibrahim legt uit dat sommige tekeningen wel meer dan 6.000 jaar oud zijn. In deze omgeving bevinden zich veel van deze oude rotstekeningen. We rijden ook af en toe een vallei in, vooral voor prachtige rotsformaties aan weerszijde. De crew is ook op zoek naar hout. Houtsprokkelen in de woestijn is geen gemakkelijke opgave. Bij een acaciaboom zien ze een dode tak. Deze flinke tak wordt afgebroken en op de wagen gebonden. Het landschap verandert van rotsformaties naar rode zandduinen. Er wordt wat lucht uit de banden gelaten om gemakkelijker door het mulle zand te kunnen rijden. Vol gas rijden de wagens tegen de zandduin omhoog.

Algerije - Historische rotstekeningen zijn ruim 6.000 jaar oud

De wielen slippen door. Voor het volgende gedeelte kunnen wij beter uitstappen. Of het te gevaarlijk is of dat minder gewicht beter is, wordt niet helemaal duidelijk. Lopend door het zand volgen we de wagens. Misschien is het wel bijzonderder om de wagens door het zand te zien rijden, in plaats van er zelf in te zitten. Voor een volgende rotstekening moeten we flink klimmen tegen een zandduin. Ik ontkom er niet aan dat er zand in mijn schoenen komt. Rond het middaguur worden de wagen in de schaduw van de rotsen geparkeerd. Tijd voor de lunch. Binnen no time staat een uitgebreide salade en een bonenschotel met sardientjes gereed. Ook vandaag neemt men de tijd. We vertrekken om half drie. Dit geeft de tijd om even rustig aan te doen, wat te lezen en van de omgeving te genieten. In de middag trekken we verder door de woestijn. We komen meer en meer in het gebied van de rode zandduinen. De zandduinen en de droge witte kleigrond ervoor heeft iets weg van Namibië. In de namiddag arriveren we bij de nieuwe campsite. Het valt niet mee om een vlak stukje te vinden om mijn tent te plaatsen. Ik zet mijn tent op met uitzicht op de vallei. Dit lijkt mij een prima plek om te overnachten. Ondertussen heeft de crew thee klaargezet met pinda’s en koekjes. Ook vandaag valt de duisternis snel in. Direct wanneer de zon verdwenen is wordt het frisser. Ook de wind trekt aan. Voor het avondeten trek ik mijn trui aan. Vanavond eten we couscous. Dit is niet direct mijn favoriet. Ik neem er een paar happen van. Met voldoende saus erover smaakt het prima. Als toetje neem ik een mandarijn. Het eten is in de beschutting van een rotsblok. Wanneer ik naar mijn tent ga, aan de andere zijde van de rots, blijkt er een flinke wind te staan. Voor de zekerheid had ik de buitentent al verzwaard met enkele grote stenen. In mijn tent hoor ik de wind iedere keer aanzwellen.