Algerije > Rijden tussen rotsformaties

De wind ging flink tekeer vannacht. Ik hoorde met de wind het woestijnzand op de tent neerdalen. Ook in de tent ligt een laagje stof. Het ventilatievenster houdt wel muggen en insecten tegen, maar geen zand. Voorzichtig stof ik mijn telefoon af. Mijn bril had ik gelukkig in de koker bewaard. Hoewel ik gisteren dacht goed opgelet te hebben bij het inklappen van de tent, lukt het mij toch niet de tent op te vouwen. De chauffeur helpt met een vloeiende beweging. Ik blijk één handeling overgeslagen te hebben. In de morgen rijden we verder door het National park. Eigenlijk is ieder uitzicht mooi. Jammer dat het hier zo droog is dat je weinig in deze regio kunt ondernemen en dat er nauwelijks dieren voorkomen. De meeste dieren leven ‘s nachts. Van hen zien we alleen de sporen in het zand. Ook vandaag passeren we enkele grot- en rotstekeningen. Ook stoppen we bij een kleine kloof. Tussen de rotsen zit een smalle spleet waar we door heen kunnen lopen. De rotsformaties hebben iets weg van Monument Valley. Met wat fantasie kun je er allerlei vormen in onderscheiden. We stoppen bij een rotsblok waar een holle ruimte onder zit. Het lijkt wel of het enorme rotsblok er later opgelegd is. Ook staat verderop een egel-rots. De vorm heeft inderdaad iets weg van zo’n dier. Tegen twaalf uur bereiken we de lunchplek. Ibrahim meldt dat we hier het verst in het Nationale park zijn en het dichtst bij de grens met Libië. We zijn nog maar vijfendertig kilometer verwijderd van de grens. Vanaf morgen zullen we weer langzaam terugrijden naar Djanet. De lunchplek blijkt ook de campsite voor vannacht te zijn.

Algerije - Het prachtige uitzicht in de woestijn

Vanmiddag kunnen we rustig aan doen of eventueel nog een zandduin beklimmen. Ik pak een slaapmatje en leg dit tegen de rotsen. Ik werk in de schaduw het reisdagboek bij. De lunch bestaat uit een schaal met salade en een schaal met een ei-mengsel. Ook de vliegen hebben belangstelling voor onze lunch. Er bevinden zich hier ontzettend veel vliegen. Na de lunch maak ik een wandeling naar de rotspunt tegenover onze campsite. De afstand is verder dan ik gedacht had. Het is lastig afstand schatten tussen de bergen. Ook de zandduinen in de verte blijken veel verder. Pas wanneer een andere auto vlak langs de duinen rijdt, is de omvang van de heuvel te zien. Ik klim voorzichtig over de rotsen. Het gesteente is poreus. Het breekt snel af. Ik klim enkel op de stevige grotere brokken. Vanaf de rots zie ik ons kampterrein en de weidse omgeving. Een prachtig gezicht. Ik loop een rondje om de rots. Af en toe is het een beetje puzzelen hoe ik via de rotsen veilig verder kan klimmen. In de namiddag zet ik mijn tent op. Ik probeer een stukje te vinden dat vlak genoeg is. Ook vandaag leg ik stenen op de haringen. Dit is wel nodig hier, want de pinnen hebben geen grip in het zand. Zonder stenen komen ze direct weer uit de grond. Wanneer de zon aan de hemel zakt worden de rode zandduinen steeds mooier qua kleur. Voor de avond heeft de crew patat met vlees bereid. Het smaakt prima. Ik sluit de avond af met een thee. Dit wordt speciaal bereid door het verschillende keren vanaf een hoogte over te gieten. Hierdoor ontstaat een schuimlaag. De zoete thee wordt in een klein glaasje geschonken.

Algerije - De prachtige zandduinen van de Algerijnse Sahara