
Home > Algerije > Door de woestijn van Algerije > Reisverslag dag 5
8-22 november 2025 (15 dagen)
Er staat een ontbijtbuffet gereed op de vijfde verdieping van het hotel. Een prima ontbijt met vers brood. We hadden niet de indruk dat er veel gasten in het hotel verbleven, maar het uitgebreide buffet doet anders vermoeden. Om acht uur wandelen we Biskra in. Het hotel ligt in de oude stad en nabij de souq. Biskra was een populair kuuroord in de Romeinse tijd. In de 19de eeuw kwamen veel kunstenaars en intellectuelen naar deze stad. Veel winkeltjes openen net de deuren. Overal is men bezig de straat schoon te vegen voor de winkel en de goederen uit te stallen. We wandelen langs de kledingwinkeltjes, langs de schoenkraampjes en komen uit bij de groente en fruit afdeling. We worden vriendelijk toegeknikt. Een enkeling probeert te vragen waar we vandaan komen. De rest zal wel Frankrijk aannemen. De meeste toeristen zijn Frans. Om half tien zijn we weer terug bij het hotel. We verlaten vandaag de bergen en rijden de woestijn in. Gisteren was er wat onduidelijkheid over de route. In ons programma staat dat we El Kantara zouden bezoeken. We krijgen uitgelegd dat dit eigenlijk niet haalbaar is omdat dit op de route naar Timgad ligt. Dit zou anderhalf uur heen en anderhalf uur terug betekenen voor een historische brug uit de Romeinse tijd. Wel stoppen we bij de oude moskee van Sidi Okba. Ook dit stond wel in ons programma, maar niet in het programma van de chauffeur. De moskee is gebouwd rond de tombe van Sidi Okba uit 686.
Hij was een vriend van de profeet Mohammed. We betreden de oude moskee. De beheerder vertelt dat de pilaren van palmbomen gemaakt zijn. Ook laat hij trots een cederhouten deur zien die meer dan 1000 jaar oud is. Midden in de moskee bevindt zich de tombe. De moskee is prachtig. Van buiten is de oude, iets scheefstaande, minaret zichtbaar. Na de minaret van Kairouan in Tunesië, de oudste minaret van Afrika. We bekijken ook de nieuwe moskee. Deze moskee is vele malen groter en ook prachtig ingericht. Speciaal voor ons wordt het licht ontstoken. Tl-verlichting wel te verstaan. Vanuit Sidi Okba rijden we verder door de woestijn. Het landschap wordt steeds droger en vlakker. De eerste zandduinen laten zich zien. In de verte spotten we een groepje dromedarissen. De dieren begeven zich vrij tussen de duinen. Verderop rijden we tussen twee zoutmeren door. De meren zijn bedekt onder een laag zand. Hierdoor is de zoutstructuur en kleur verloren gegaan. Het zijn meer zandvlaktes aan weerszijde van de weg. Tegen half twaalf stoppen we in een woestijnstadje voor koffie. Ik bestel cappuccino. Het blijkt oploskoffie uit een zakje. Mierzoet. Dit past bij het kleine cakeje dat ik erbij probeer.
Dit heeft iets weg van baklava. Terwijl ik de koffie drink verbaas ik mij over het straatbeeld. Een constante stroom aan vrachtwagens rijden door het kleine plaatsje. De straat ziet er rommelig en stoffig uit. Het leven in deze plaatsen is totaal anders en meer primitiever dan in de steden waar we tot nu toe verbleven. Ook wanneer we verder rijden zien we nog enkele keren dromedarissen langs de weg. De chauffeur vertaalt een tekst voor ons. Ik denk te begrijpen dat we eerst in de souq van El Oued gaan lunchen en daarna naar het hotel buiten de stad gaan. Wanneer we rond twee uur bij de souq stoppen, kunnen we zelf de souq in wandelen. De chauffeur benadrukt dat hij zal waken voor ons bagage. We zien geen plek om te eten en kunnen ons ook niet voorstellen dat hier een geschikt eetgelegenheid is. Waarschijnlijk heeft hij bedoelt dat we eerst de souq kunnen bekijken en daarna ergens gaan lunchen. We bekijken enkele straatjes met voornamelijk kleding. Daarna houden we het voor gezien. We gaan naar het restaurant. De menukaart is enkel in het Arabisch. Met Google Translate komen we iets verder. Het is vooral grappig hoe sommige vertalingen zijn: ‘Salade tussen de auto’s ‘. We wijzen enkele spiesen met kip aan in een vitrine en bestellen er patat bij. De drank pakken we zelf uit de koelkast. Het ‘La Gazelle d’Or’ resort ligt iets buiten de stad.
Het is een groot complex met huisjes, luxe tenten, zwembad en tal van sportvoorzieningen. Voordat we naar ons huisje gebracht worden, nemen we afscheid van de chauffeur. Hij rijdt vandaag nog terug naar Constantine. Morgen hebben we een andere chauffeur. We bedanken hem met een fooi. Daarna worden we met een golfkarretje naar onze huisjes gereden. Luxe en ruime kamers. In de namiddag ga ik naar het zwembad. Wanneer ik het water in ga, blijkt het erg koud. Ik besluit met een flinke sprong het water in te springen. Wanneer je door bent en blijft zwemmen is het wel lekker. Toch blijf ik niet lang in het koude water. Op de kant bestellen we een biertje. We worden vergezeld door tientallen vliegen. Zoveel vliegen zie je niet vaak bijeen. Door met mijn T-shirt te wapperen probeer ik de beesten van mij af te houden. Direct wanneer de zon verdwijnt, wordt het ook fris. Snel ga ik terug naar mijn huisje. Ik merk dat ik het koud gekregen heb. De keuze voor het eten vanavond is beperkt tot het restaurant van het resort. Wanneer we binnen komen kunnen we binnen of buiten op het terras eten. Dat laatste lijkt ons te fris. Er staat een uitgebreid buffet opgesteld. Ik bestel er een biertje bij. Verschillende keren begeven we ons naar het buffet voor het voorgerecht, hoofdgerecht en dessert. Wanneer we na afloop willen afrekenen, moeten we 5.200 Dinar afrekenen. Dit is ongeveer 25 euro en lijkt ons alleen voor het bier en de wijn te zijn. Zou het wel kloppen? Met deze vraag lopen we terug naar onze huisjes.