Algerije > Timgad, Pompeï van Afrika

Na het ontbijt gaan we opnieuw naar de luchthaven. Zou de reistas van Milko gearriveerd zijn? Eerlijk gezegd had ik er gisteravond meer vertrouwen in. Nu lijkt niemand meer te weten waar de koffer is. De chauffeur houdt de moed erin. Gisteravond waren er twee vluchten en vanochtend om 07:00 uur een, zegt hij opgewekt. Daar moet de koffer toch bij zitten. Tot grote opluchting van Milko blijkt hij gelijk te hebben. De reistas is gearriveerd. Met alle bagage aan boord rijden we vandaag richting Biskra. Een flink stuk rijden. Onderweg maken we verschillende stops. De eerste stop, na zo’n twee uur rijden, is bij een koffietentje. Ik vond de koffie gisteren niet zo lekker. Ik bestel een flesje fris. Daarna arriveren bij het Mausoleum Medghacen. Het mausoleum Medghacen is een koninklijk grafmonument uit de 3e eeuw v.Chr. en wordt beschouwd als het oudste bekende Numidische mausoleum. Het bouwwerk heeft een ronde vorm met een diameter van ruim 58 meter. Medghacen diende vermoedelijk als begraafplaats voor Numidische koningen. De restauratie ziet er wat eenvoudig uit. Het lijkt dat de stenen weer los op de piramide gelegd zijn. Net na het middaguur arriveren we in Timgad. Timgad is een grote Romeinse archeologische site.

Algerije - Het mausoleum Medghacen is een koninklijk grafmonument uit de 3e eeuw v.Chr.

Het is de best bewaard gebleven Romeinse stad uit deze regio. Doordat een deel van de restanten onder een flinke laag woestijnzand terecht gekomen zijn, noemt men deze stad ook wel het ‘Pompeï van Afrika’. Hamid is onze gids door Timgad. Hij wacht ons op bij de ingang. Hij leidt ons over de oude Romeinse wegen door het complex. Hij laat de oude bibliotheek zien, de verschillende marktplaatsen en veel restanten van huizen. Helemaal achter in het complex ligt het oude amfitheater. De akoestiek is perfect wanneer je in het midden staat. Het theater bood plaats aan ruim drieduizend mensen. Via de tempel van Jupiter en de Trajanusboog (Arc de Trajan) komen we uit bij het museum. In het museum hangen indrukwekkende mozaïeken die gevonden zijn op de site. In de nabijheid van de archeologische site, weet de chauffeur een goed en eenvoudig restaurantje. In de vitrine liggen verschillende bereide gerechten. Ik wijs wat kip aan met pasta. Uit de koelvitrine pak ik iets te drinken. Het is inmiddels al drie uur wanneer we door de bergen verder richting Biskra rijden.

Algerije - De Trajanusboog van Timagd

De chauffeur rijdt stevig door. Elke mogelijkheid om een voorganger in te halen benut hij. Ook in de steden duwt hij de auto behendig tussen het verkeer. Hier lijkt niet links of rechts voorrang te hebben, maar gewoon wie het brutaalst is. Dat lijken wij vaak te zijn. Toch geeft de chauffeur niet de indruk dat hij gevaarlijk rijdt. Hij weet het verkeer goed in te schatten en hier anticipeert hij op. Ook wanneer hij met zijn telefoon belt of iets in spreekt in de vertaalapp voor ons. Aan het einde van de middag komen we bij de Ghoufi balconies. Op de rand van de canyon zijn huizen gebouwd en grotwoningen uit de zandstenen rotsen gehouwen. Doordat de zon al laag aan de horizon staat is de kloof lastig te onderscheiden. Ik zie palmbomen in de vallei staan en grotwoningen aan de overzijde. Ik loop via een smal paadje langs de rotswand. Ik weet niet zeker of dit de bedoeling is om hier te lopen. Ik kijk goed uit waar ik mijn voeten zet op het half meter brede pad. Links van mij is de steile kloof zo’n tachtig meter diep. Vanaf dit richeltje zie ik ook de huizen op de rand van de klif. Al sinds de oudheid woonden hier mensen. In de jaren zeventig van de vorige eeuw werden de laatste woningen verlaten.

Algerije - De huizen van Ghoufi stonden op de rand van de kloof

Alle huizen staan er nu leeg bij. De meeste daken zijn ingestort. Het is nog ruim een uurtje rijden naar het centrum van Biskra. Het wordt al schemerig wanneer we bij de oude stad arriveren. We rijden door een wirwar aan smalle straatjes. Hier bevindt zich de souq van Biskra. Ons hotel ligt aan de rand van deze souq. Althans dat dachten we. Het hotel blijkt overboekt. De boeking is gedaan door de reisagent, maar het hotel is vergeten de boeking te verwerken. Er is geen kamer meer voorhanden. Er wordt een ander hotel geregeld enkele honderden meters verderop. Wanneer we de kamersleutels krijgen, blijken de elektronische pasjes niet te werken. Ook het tweede pasje werkt niet. We krijgen de noodsleutel mee om de deur te openen. Op de andere kamer gaat dit goed, maar ons sleutelgat is afgedekt met een plaatje. Hoe krijg je die los. Met wat gepeuter door het hotelpersoneel, lukt het om het afdekplaatje los te krijgen. We kunnen de kamer weer in. ‘s Avonds moeten we volgens de chauffeur naar het nieuwere gedeelte van de stad om te eten. Hij rijdt ons naar een restaurant. We komen uit bij restaurant Damascus, een Syrische eetgelegenheid. Op een andere tafel zien we een grote schotel met vlees voor meerdere personen. Dit ziet er lekker uit. Met zijn vijven, de chauffeur eet ook mee, eten we hiervan. Een prima keuze.

Algerije - In een Syrisch restaurant in Biskra