Algerije > Weer geen bagage

Hamoed, de chauffeur, staat precies om twaalf uur met de auto voor het guesthouse. De bagage wordt voor de laatste keer in de Toyota geladen. We rijden door het donker in een half uurtje naar de luchthaven. Het vliegveld ligt dertig kilometer buiten Djanet. Op de weg is het rustig. In de vertrekhal is dit anders. Veel reizigers staan al te wachten voor twee vluchten die vannacht naar Algiers vertrekken. De incheckbalie voor onze vlucht gaat net open. De enige balie. Medewerkers van touroperators gaan om de rij heen en proberen om alvast de boardingpassen voor hun gasten te halen. Hierin slagen zij ook nog. Dit maakt het voor de medewerker alleen maar lastiger. Net wanneer wij aan de beurt zijn, stop het computersysteem. Een beetje redeloos kijkt de medewerker naar het scherm. Alles wordt opnieuw opgestart. Na enige minuten lukt het weer om boardingpassen te printen. Het inchecken gaat verder. We zijn ruim op tijd. De vlucht gaat pas over drie uur. In de hal kopen we van de laatste Dinars iets te drinken. Helemaal op zullen we ons geld niet krijgen. Een beambte komt de paspoorten ophalen. Waarom is niet helemaal duidelijk. Na tien minuten ontvangen we het paspoort weer terug en is de boardingpas gestempeld. Bij het betreden van de vertrekruimte, wordt dit stempeltje gecontroleerd. Het vliegtuig landt op tijd vanuit Tamanrasset. Dit betekent dat het boarden ook snel kan starten. Wanneer ik in het vliegtuig kom, zie ik al tientallen mensen zitten. Zij vliegen vanuit Tamanrasset direct door naar Algiers. Wanneer iedereen aan boord is, vertrekken we. Zo’n twintig minuten voor op schema. In het donker vliegen we over de woestijn richting het noorden. Even na zes uur in de ochtend arriveren we in Algiers. De winst op het tijdschema wordt hier weer teniet gedaan. Er zijn nog geen bussen beschikbaar om ons te vervoeren. Hierdoor moeten we twintig minuten wachten in het toestel. In de aankomsthal komt de bagage snel op de band. De meeste reizigers lijken zonder hoofdbagage te reizen. Bij de uitgang zien we geen chauffeur. Wanneer we contact opnemen met de agent, blijkt hij nog buiten de luchthaven te staan. Dit is goedkoper dan op het parkeerterrein. In een half uurtje rijden we naar het hotel Beaux Arts in centrum Algiers. Dit begint al vertrouwd te worden. Nu zijn we hier echter maar voor een paar uurtjes. Ik neem snel een ontbijtje, neem een douche en ga nog even slapen.

Algerije - De regenboog staat boven Algiers

Om elf uur, drieënhalf uur later, worden we alweer teruggereden voor de vlucht naar Parijs. Het inchecken, douane en bagagecontrole verlopen soepel. Wel wordt mijn paspoort en boardingpas voor mijn gevoel onnodig vaak gecontroleerd. Bij de gate wachten we tot het vliegtuig arriveert. De tijd verstrijkt, maar er komt geen toestel. Wanneer het toestel nog niet uit Parijs gearriveerd is, gaan wij zeker niet weg. Plotseling verschijnt in mijn KLM-app dat de vlucht zo’n tweeënhalf uur vertraagd is. Wat nu? Hiermee missen we de aansluiting op Parijs. Bij de desk bevestigen ze de vertraging. Ook bevestigen ze dat we de vlucht naar Nederland niet gaan halen. Ze kunnen ons omboeken naar een latere vlucht met vertrektijd 20:45 uur. Dit schijnt de laatste vlucht van de dag te zijn. Gelukkig zijn hier nog stoelen vrij. Dit betekent echter ook dat we nog langer moeten wachten voor de vlucht. In de app wordt gesproken over vouchers, maar deze blijken niet te werken. We kopen zelf een broodje en iets te drinken. Even laten geeft een medewerkster aan dat we haar kunnen volgen om iets te eten ter compensatie. Ik heb geen honger meer. Wanneer we weer bij de gate komen is het vliegtuig van Air France gearriveerd. Dit is een gunstig teken. De geplande tijd van 16:25 uur wordt overschreden. Uiteindelijk stijgen we tegen vijf uur op richting Parijs. Waarschijnlijk hebben we in Parijs voldoende tijd voor de overstap naar de nieuwe vlucht. Terwijl we de Middellandse zee oversteken valt de duisternis in. In het donker vliegen we door naar Parijs. Om kwart over zeven landen we op de luchthaven Charles de Gaulle. Ik zit bijna achterin en het duurt voor mijn gevoel minutenlang voordat iedereen zijn bagage heeft en het vliegtuig verlaat. Voor de vlucht naar Amsterdam moet ik van terminal 2E naar 2F. Hierbij moet ik door de handbagagecontrole en de douane. Overal staan rijen en het gaat tergend langzaam. Wanneer ik bij gate F49 arriveer begint net het boarden. Grappig genoeg sta ik hierdoor praktisch vooraan. Ik ga direct, na de business class passagiers, aan boord. In een uurtje vliegen we naar Amsterdam. Wanneer we bij de bagageband op Schiphol komen, blijkt de bagage al uitgeladen te zijn. Helaas is onze bagage hier niet bij. Bij de KLM-desk wordt duidelijk dat de bagage nog in Parijs staat. De bagage wordt waarschijnlijk maandag thuisbezorgd. Zonder bagage reis ik naar huis.